Τρόποι στεγάνωσης ταράτσας

Είναι συχνό φαινόμενο να παρουσιάζονται κιτρινίλες κάτω από το σοβά στον τελευταίο όροφο η ακόμα και να φουσκώνει ο σοβάς και να πέφτει ένα μέσος του αν αφήσουμε το πρόβλημα για πολλά χρόνια χωρίς να επέμβουμε. Τα προβλήματα αυτά οφείλονται στην ελλιπή στεγανοποίηση της ταράτσας και ας δούμε ποιοι τρόποι υπάρχουν για να λυθεί.

1. Ο πιο απλός τρόπος στεγανοποίησης της ταράτσας είναι με επαλειφόμενα υλικά. Ανάλογα με την βάση τους αν είναι ακρυλικά, ελαστομερή ή πολυουρεθάνικα όπως ανάλογα καίμε την εταιρεία παραγωγής τους εξαρτάται και η τιμή τους. Υπάρχουν κάποια που μπορούν να τα εφαρμόσουν και οι ιδιώτες και αλλά με απαιτούν ειδικά primer και τεχνικές που εφαρμόζονται από εξειδικευμένα συνεργεία. Καλό είναι τα υλικά αυτά να εφαρμόζονται κατά τις υποδείξεις της εταιρείας παραγωγής συνήθως δυο χέρια σε διαφορετικές ημέρες κάθετα το ένα στο άλλο και με προσοχή κυρίως στα ευαίσθητα σημεία μιας επιφάνειας όπως εξαεριστικά, πόδια ηλιακού και κεραίες.

Μειονέκτημα είναι ότι τα υλικά έχουν μειωμένο χρόνο ζωής αφού κατά προσέγγιση χρειάζονται ανανέωση κάθε 3-4 χρόνια, καθώς επίσης πως δεν μπορούν να στεγανοποιήσουν επιφάνειες με έντονη διαστολή-συστολή όπως ελλενίτ, λαμαρίνες και αρμούς.

2. Ο δεύτερος τρόπος στεγάνωσης είναι με τύπου ασφαλτόπανο. Υπάρχουν διαφόρων κατηγοριών ασφαλτόπανο με αλουμίνιο η με την ψηφίδα που κατηγοριοποιούνται και τιμολογούνται από το βάρος τους και το πάχος τους. Χρειάζεται τις ραφές πανί με πανί να τις επαλείφουμε κάθε 1-2 χρόνια γιατί είναι το ευαίσθητο σημείο που ανοίγει από διαστολή συστολή και θέλει προσοχή στη χρήση τους στο περπάτημα δηλαδή και σε αιχμηρά αντικείμενα.

Απαιτείται οπωσδήποτε εξειδικευμένο συνεργείο για να τα εφαρμόσει και ο χρόνος ζωής τους αν γίνεται σωστή χρήση και συντήρηση φτάνει τα 5-7 χρόνια. Μπορούμε να περάσουμε ένα πλακάκι και να γίνει μόνιμη η κατασκευή αλλά εκτοξεύεται τι κοστολόγιο. Επίσης δεν ενδείκνυται σε επιφάνειες με καμπύλες και χρειάζεται να ελαχιστοποιήσουμε τις ανωμαλίες στη ταράτσα όπως να κόψουμε αναμονές από σίδερα και να σηκώσουμε ηλιακούς για να περάσει από κάτω το πανί.

3. Ο τελευταίος τρόπος στεγανοποίησης είναι η πολυουρεθάνη. Εφαρμόζεται επίσης από εξειδικευμένο συνεργείο αφού απαιτεί το κατάλληλο μηχάνημα για να εφαρμοστεί. Είναι σπρέι σε υγρή μορφή αρχικά που διογκώνεται και στερεοποιείται αγκαλιάζοντας δύσκολες επιφάνειες όπως ελλενίτ, λαμαρίνες, εξαεριστικά και αναμονές που προεξέχουν από την ταράτσα.

Έχει την μεγαλύτερη αντοχή στα χρόνια γιατί είναι και θερμομονωτικό υλικό άρα ακολουθεί διαστολή συστολή της επιφάνειας στην οποία εφαρμόζεται και δεν κάνει ριγματώσεις. Η συντήρηση που χρειάζεται είναι μια επάλειψη με οποιαδήποτε ποιότητας υδατοδιαλυτό χρώμα για να μην καεί από την υπεριώδη ακτινοβολία UV.

Ακόμα και μετά από τραυματισμό της η επούλωση γίνεται εύκολα με το μηχάνημα της πολυουρεθάνης χωρίς να αφήνει πάλι πουθενά αρμοί και ραφές και χωρίς να πάει στραφεί όλη η μόνωση. Τέλος προσφέρει και θερμομόνωση στο κτίριο και μάλιστα με τα καλύτερους δυνατούς δείκτες της αγοράς.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *